خمیازه از دیدگاه بیوفیزیک
خمیازه:
وقتی خسته هستیم یا حوصله*مان سر رفته است، دهن******دره می*کنیم.
باز کردن و کش آوردن دهان عملکرد دیگری هم دارد و آن بازگرداندن دمای مناسب برای کارکرد درست* مغز است.
وقتی خمیازه*تان می*گیرد، باید بدون ملاحظه زمان و مکان خمیازه بکشید.
خميازه رفلکس طبیعی بدن برای رفع خستگی است و موجب سر*حالی می*شود.
چهره*های مطرحی چون اوباما، پوتین یا دالایی لاما از خمیازه* کشیدن در مقابل دیگران ابایی ندارند.
بچه*ها هم به طور طبیعی جلوی خمیازه خود را نمی*گیرند.
آدم*ها به خاطر خستگی، بی*حوصلگی یا به خاطر تحت فشار بودن خمیازه می*کشند.
پژوهشگران مدت*های مدید فکر می*کردند که باز شدن غیرارادی قفل دهان موجبی است
برای افزایش اکسیژن و احساس رفع خستگی ناشی از تامین دوباره اکسیژن است.
اما پژوهشگران کالج "سانی" در نیوریوک و دانشگاه وین به تازگی پی برده*اند که
خمیازه کشیدن عملکرد دیگری هم دارد و آن این*که مغز را خنک می*کند.
چرخه خواب و استرس، تابع نوسان درجه حرارت مغز است و کار خمیازه آن که
این دمای پیوسته در حال تغییر را تنظیم و متوازن *کند. توضیح ساده محققان دانشگاه وین این است
که ما با خمیازه کشیدن، دمای اطراف را دستکاری می*کنیم. به تعبیر دیگر، دهن*دره همانند ترموستات مغز عمل می*کند.
خمیازه و دمای محیط
تیم تحقیقاتی دانشگاه وین برای بررسی این فرضیه، تناوب خمیازه کشیدن شهروندان
در ماه*های تابستانی و زمستانی را زیر نظر گرفت. مشابه همین بررسی در هوای خشک و ۳۷ درجه آریزونا انجام شد.
پژوهش*ها نشان داد که مردم وین در تابستان بیشتر از زمستان خمیازه می*کشند اما در آمریکا نتیجه کاملا برعکس بود.
علت روشن بود: متوسط دمای وین در تابستان ۲۰ درجه است و این متوسط حرارت زمستانی در آریزونا است.
محققان آمریکایی و اتریشی بر این اساس فرضیه**ای را طرح کردند: تعداد خمیازه*ها به فصل سال
یا بلندی و کوتاهی روز یا روشنایی و تاریکی محیط ربط ندارد بلکه موضوع به درجه حرارت ۲۰ درجه بر می*گردد.
به عبارت دیگر و به نظر آنها، وقتی دمای هوا حدود ۲۰ درجه است آدم*ها بیشتر دهن دره می*کنند.
یورگ ماسن، همکار این پروژه تحقیقاتی، در توضیح فرضیه یاد شده می*گوید:
«اگر حرارت بدن و حرارت محیط یکسان باشند، دهن*دره کارکردی برای تنظیم درجه حرارت مغز نخواهد داشت.»
او تاکید می*کند که کارکرد خمیازه در هر شرایطی تغییر دمای مغز نیست و اگر چنین بود، دهن دره می*توانست خطرناک هم باشد.
این وبلاگ قصددارد قدمی کوچک در راه بزرگ مدرسه الکترونیک برداردباشد که موردقبول دانش آموزان وهمکاران عزیزگردد