جنگلها و منابع طبیعی تجدید شونده ، پشتوانه ای برای تولید پایدار زیستی ، منبعی برای تولید اکسیژن ، پناهی برای حیات وحش ، عرصه ای برای تولید چوپ ، منبعی برای تولید علوفه ، زیستگاهی برای گونه های جانوری و گیاهی ، ابزاری برای تثبیت خاک و شن های روان ، عرصه ای برای برداشت آلودگی هوا و تعادل اکوسیستم زمین محسوب می شوند . احداث باغات مثمر نیز علاوه بر خصوصیات فوق برای رونق کشاورزی ، تکیه گاهی برای محور توسعه اقتصادی صنعت میوه  و میوه کاری و صادرات محصولات باغی کشور و از همه مهمتر منبعی برای سرمایه گزاری کشاورزان و باغداران در بدست آوردن حداکثر سود و بهره‌ی این حرفه مقدس را به ارمغان می آورد .  پس بدون شک با افزایش جمعیت در کشور و کمبود محصولات باغی ، می توان در شرایط اقلیمی و آب و هوایی منطقه شمال غرب میوه‌های سردسیری را به صورت تجاری پرورش داد . با دیدی دقیق و کارشناسانه چهار خصوصیت بارز که خداوند به این سرزمین عطا کرده ، آن را مناسب برای پرورش محصولات باغی سردسیری فراهم آورده است :

پراکنش منظم نزولات آسمانی

پیشینه‌ی تحقیقاتی خصوصا برای پرورش درختان سردسیر و خشک در منطقه .

خاک مستعد باغبانی

زیاد بودن منابع آب در منطقه .

 درخت سیب

در آب و هوای معتدل رشد مناسبی دارد . در کلیه اراضی عمل می آید و درخاکهای شنی رسی نتیجه بهتری دارد . در اراضی خیلی مرطوب شاخ و برگ این درخت رشد زیاد نموده و باعث نقصان میوه میگردد . فاصله بین درختان سیب بستگی به ارقام کاشته شده آن دارد . تکثیر این درختان به وسیله پیوند صورت میگیرد که پایه از سیب دیگر نتیجه بهتری  خواهد داد . پیوند های مناسب برای این درخت اسکنه – لوله ای یا شکمی است. دقت در امر هرس درخت سیب عینا مانند هرس درخت گلابی است .

درخت مو

در آب و هوای معتدل و گرم بهتر رشد می کند اما با توجه به کاشت باغداران منطقه نمایان است که دوگونه از آن برای منطقه ما سازگاری بهتری دارد که میتوان به انگور خوشناو و سیاه مریوان و سردشت یا کشمشی میاندوآب اشاره کرد. خاک رسی- شنی به همراه مقداری مواد آلی برای آن مناسب است . این درخت به آب کمی نیاز دارد و آب اضافی برای آن مضر می باشد . تکثیر مو به وسیله کاشت قلمه صورت میگیرد . باغداران در چند سال اخیر مو را بیشتر به روش سنتی می کاشتند اما امروزه با توسعه صنعت میوه کاری و پیشرفت علم باغداری روش جدیدی بر آن ارجحیت پیدا کرده است . در این روش هنگام پاییز محل کاشت باید تا عمق 70 سانتیمتری برگردان شده و کود حیوانی حداقل حدود 50 تن در هکتار به زمین داده شود ، اگر زمین رسی باشد باید مقداری ماسه نرم نیز جهت نفوذ پذیری بیشتر خاک تا عمق معین با آن مخلوط کرد . 

درخت گردو

این درخت در نواحی معتدل و نیمه سردسیری و نقاطی که خطر یخبندان بهاره نیست ، باید کاشته شود چون جوانه های آن در مقابل سرما مقاوم نیستند و خیلی زود سیاه شده و از بین میروند . و برای مناطق سردسیر باید نوع دیر رس آن کاشته شود چون خطر سرمای بهاره زیاد است . اراضی شنی و قابل نفوذ برای کاشت این درخت مناسب هستند ، نهالی که از گردو به دست آمده کاملا خواص پایه مادری را دارد و گاها بر روی آن نیز می توان پیوند زد که مناسب تربن نوع پیوند برای آن شکمی می باشد .

درخت آلوبالو و گیلاس  هر دو در آب و هوای سرد   و معتدل و گرم رشد کرده و محصول مناسب می دهد ولی در کل نواحی عمده برای محصول دهی بهتر آنها نواحی کوهستانی میباشد . خاک سبک و شنی برای کاشت این درختان بسيار مناسب است این دو درخت هم با بذر و هم با پیوند تکثیر میابند . آلوبالو و گیلاس را میتوان روی انواع مختلف آلوبالو پیوند زد ، در ایران بهترین پایه آن آلوبالوی تلخه میباشد ، و درکل آلوبالوهای ترش با اندازه های ریز برای پایه این درختان مناسب است .

درخت گلابی

مقاومت این درخت به سرما زیاد است . ولی گل آن به سرما حساس می باشد . در اراضی شنی رشد خوبی کرده ولی اراضی شنی خشک یا رسی مرطوب برای این نبات مطلوب نیست . تنها راه تکثیر آن نهال پیوندی است ، که پیوند اسکنه و شکمی برای آن مناسب بوده اما پیوند شکمی گیرایی بهتری دارد . چنانچه نهال از کاشت بذر بعمل آید خواص پایه مادری ندارد . برای تهیه پایه این درخت کاشت بذر گلابی ، به پایه زالزالک مناسب می باشد . فاصله بین درختان گلابی 4 تا 5 متر درنظر گرفته می شود . ریشه اصلی گلابی طویل است ، لذا در سالهای اولیه کاشت ریشه های فرعی آن کم بوده و گرفتن آن مشکل است . در این صورت در سالهای اولیه دو سه بار باید نهال در خزانه های انتظار جابه جا کرد تا به تدریج ریشه اصلی آن کوتاه شده و ریشه های فرعی رشد بیشتری نمایند . در هرس زمستانی یا هرس خشک ، شکل درخت تعادل بین قسمتهای آن را  تعین و در تابستان با انجام هرس سبز ، نواقص هرس خشک برطرف می شود .

درخت زرد آلو

این درخت در هوای گرم رشد بیشتر و اثر مطلوب تری دارد ، و در مناطق سردسیر حتی الامکان باید در مقابل آفتاب کاشته شود  . در اراضی  با نفوذ پذیری بیشتری رشد بهتر  دارد . کاشت بذری آن برای تولید میوه مناسب نبوده و باید بر روی آن پیوند صورت گیرد که پایه های پیوندی مناسب برای این درخت خود زرد آلو یا هلو میباشند .

درخت بادام

این درخت قبل از اینکه برگهایش ظاهر شوند گلهایش باز می شوند و در نتیجه سرمای غافلگیر کننده بهاره آن از بین می برد، بنابراین درخت را باید در مناطق معتدل و عاری از سرمای ناگهانی بهاره کاشت . هوای خشک برای این درخت نتیجه مناسب داده چون مقاومت این درخت در مقابل خشکی زیاد است و در ضمن زمین کاشت این درخت باید قابل نفوذ باشد . تکثیر بادام بوسیله پیوند صورت میگیرد و پایه های مناسب برای این درخت هسته بادام و زرد آلو می باشد ، پیوند لوله ای یا شکمی برای آن مناسب است .

درخت هلو

در آب و هوای گرم بهتر رشد می کند ، کشاورزان باید درختان هلو را به فرم های پهن کوتاه پرورش دهند . درخت هلو باید در اراضی قابل نفوذ که زود گرم میشوند کاشته شود. انواع بیشتر آن توسط پیوند تکثیر میابد که پایه های آن را میتوان از هلو ، شلیل یا بادام تهیه نمود ، هلو دارای ارقام زیادیست که باید پیوندی مناسب و تجاری و بازار پسند برای آن انتخاب شود .

+ نوشته شده توسط اله مرادی در یکشنبه بیست و دوم آبان 1390 و ساعت 18:55 |